quadrisquare.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
 
°°°°°°°°°°°°°°°°
Aardige Links:
 
René maakt mooie
tuinmeubelen:
 
 
 
 
en bij " Tante Tonnie " zie je
héééél leuke kadootjes te koop,
voor èlke gelegenheid of feest :
 
 
 
 
 
En Atelier LEERMAKERS
waar men  inventief en
creatief  is in het fabriceren
van  LEREN TASSEN...
 
 
 
 
°°°°°°°°°°°°°°°°
meeleven met de
vogels op hun nest:
 
 
Beleef de Lente gaat weer dicht,
tot het volgend voorjaar 2013 !
 
°°°°°°°°°°°°°°°°
 
Loesje doet en boekje open...

Actuele Loesje

 
 
 
Gadgetsfournis par Google
°°°°°°°°°°°°°°°°°
Nog een mooie en
lèkkere punt-blog is :
 
 
Ga beslist eens
bij An kijken !
°°°°°°°°°°°°°°°°°
 
Een mooi NLDs verhalen-blog is:
 
http://henksweerman.punt.nl
 
Vollop gratis te lezen !
 
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Weerbericht / météo
Toulouse :
 
 
 
 
Weerbericht / météo
FRANCE :
 
 
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
 
Van de frontpagina van
Hispano - América
komt dit vandaan:
wat ik even als 'kleur
bekennen' hier neerzet:
ik ben dus TEGEN
stierenvechten!
 
13868 1287762477996 1348217483 828551 168352 n
Ce sigle vient de la page
d'accueil de
Hispano - América 
et pour annoncer 'ma
couleur' je le place ici:
Je suis donc
ANTI corrida !
 
 
 
 
Medebloggers,
 
Staat u mij toe dat ik u even in verwarring breng. Ik pleur hier een vreemdsoortige zin op mijn blog en u moet proberen uit te vogelen wat er in godesnaam mede bedoeld wordt. Komt ie ...
 
MAAIENABTENHOOI
 
 
"Heu?!?" Ik hoor het u denken. Tja, daar kan een doorsnee Nederlands sprekend en denkend mens geen soep van maken. En toch is het een perfect Nederlandse zin en u moet er zelfs geen universitaire studies voor gedaan hebben om ze te begrijpen. Maar u hebt wel een beetje hulp nodig. Ik heb u namelijk een heel klein beetje misleid. Ik zal zelfs meer zeggen: ik heb u vijf keer misleid. Bovendien is de zin bedoeld om te worden uitgesproken en niet om te worden neergeschreven. Als ik ze neerschrijf, dan gaat er iets van de grap verloren. Doch dit terzijde, want ik kan u hier niet toespreken, we zullen het met het geschreven woord moeten doen. Wat is dus het wonderlijke van de zin? Ik verklaar mij nader, let op.
 
(1) Wat zijn de afzonderlijke woordjes van deze zin? Ik mag het u niet te gemakkelijk maken, dus heb ik ze allemaal achter elkaar geplakt: 'maaienabtenhooi'. Is dit een grappige klankcombinatie, of is het een zin? Het is wel degelijk een zinnetje met afzonderlijke woordjes.
 
(2) Er komt een ongebruikelijk woord in voor: abten. Hoezo, abten? Ja, u weet toch wel wat een abt is, Medebloggers? Een abt is de baas van een klooster.
Abt
Leider van een monnikengemeenschap, democratisch gekozen uit de gemeenschap zelf. De abt wordt verondersteld het voorbeeld van de monniken te zijn.
Toch?
 
(3) Nu, het woordje abt, dat gebruikt u niet zo veel. Hoogstens één keer per jaar, ik zeg maar wat. Maarrr - en nu komt het - het meervoud van abt (abten), dat gebruikt u al helemaal nooit. Of het zou moeten zijn dat er in het lokale klooster een ... euh ... workshop is voor ... abten. Een bijeenkomst van abten, zeg maar. Snapt u 'm?
 
(4) Die abten, Medebloggers, die laten wij nu voor abten een wel errug ongebruikelijke bezigheid vervullen. Ik geef even een tip. U hoeft niet het hele filmpje uit te zitten. Gewoon even een impressie opdoen:
 
 
 
Aha! Misschien gaat er u al een lichtje op. Had ik nu geschreven 'MAAIENBOERENHOOI', dan had u 't misschien meteen gesnapt, want ja, boeren maaien wel eens hooi. Voor hun beesten. Om ze des winters eten te kunnen geven, dus.
 
(5) En tot overmaat van ramp is het dus ook nog eens een vragende zin. Er moest dus een vraagteken achter ... 'MAAIENABTENHOOI?' Of 'Maaien abten hooi?' Nee, normaliter maaien abten geen hooi, maar het zou wel kunnen!!! Het is een legitieme vragende zin.
 
Eigenlijk zou u de zin, als u ze een slachtoffer van uw snaaksheid voor de voeten gooit, geen vragende intonatie mogen meegeven. Niet bij die 'hooi' plots in de lucht gaan, bedoel ik. Maar zelfs dan, bij het toonloos uitspreken van de zin, blijft het een vragende zin.
 
Rest mij nog 'Maaien abten hooi?' uit te roepen tot de meest merkwaardige zin uit ons Nederlands taalgebied.
 
De Drs.
taalvorser van het zevende knoopsgat.
Weledele Heer Johan...
 
Mag ik U op Uw eigen woordspel even wijzen op het feit dat er - normaal
gesproken -  geen hòòi gemaaid wordt ( door wié dan ook !* ) maar vers gràs ( of graanrresten wat dan weer strò heet ) wat daarnà tot hooi gedroogd wordt, op schoven, of los op de grond liggen blijvend en regelamtig gekeerd met een van de bovenstaande machines ( heb het filmpje nog niet bekeken eigenlijk, maar ik kèn dat soort werktuigen wel ..)...
 
Nu heb ik in mijn eigenlijke  familienaam ook een vorm van het woord 'maaien' en een vorm van het woord 'hooi' zitten ( of staan, maar zitten lijkt mij béter om hiernavolgende reden :) wat mij als jeugdiger meisje al deed denken dat ik waarschijnlijk van gemakzuchtige ( ik zeg niét 'luie' ) plattelanders afstam, die het gras pas maaiden àls het al hooi was ( bij hete droge zomers bijv. ).... Volgt u me nog steeds ? Vandaar het sterretje* bij
" ... door wie dan ook...", want ik ben niet zò zeker dat dat niemand doet of deed.... hooi maaien !
 
Ik doe mijn voorgeslacht alle eer aan, niet op agrarisch gebied, maar in het algemeen neem ik de zaken niet moeilijker als het gemàkkelijk kàn !

U zij' gegroet,
(Johan-na) hanny
 
 
Lees meer...
 
Even nog een alarmbericht van AVAAZ:
nog steeds bedreiging van censuur / controle op internet " big brother is watching us "...
Lees en teken de Avaaz-petitie, dringend...
 
 
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
 
Velen van jullie vonden de jeepney's wel leuk om te zien in de vorige logs,
nu dan even een speciale serie youtubes over dit populaire filipijnse vervoermiddel.
 
De oorsprong van de jeepneys is te vinden bij de achtergelaten Amerikaanse jeeps na de 2e wereldoorlog. Jeeps die eerst werden ge-customized en van lieverlee uitgebouwd tot vervoermiddel.
Hier de jeepney-geschiedenis in beeld: 
 
" jeepneys, vroeger en nu "
 
 
 
Een idee van de chaotische toestanden in de grote steden, veel jeepneys in beeld,
en op de buitenwegen nog enkele tricycles te zien.... en het landschap !
 
 
 
DIT is de TOP : een luxe airconditioned BUS-jeepney... ( Ikzelf zag zo'n uitvoering nog
niet in het ècht )
Een vorm van een autobus maar nog heel veel van de jeepney toch nog wel ook nog ja....
 
 
 
...Een jeepney kopen ? ....
 
 
 
En hier de komische gebruiks-regels voor een jeepney-ritje
 
 
 
een 'green' jeepney, ekologisch, niet vervuilend,
stil, maar...  alleen nog maar in de buurt van Manilla waarschijnlijk ... Ook dit voertuig zag ik nog niet op Cebu of  op Bohol
 
 
 
.... en zò worden ze gemaakt....
 
 
 
 
 
Wat ik tot op heden nog niet uitprobeerde, het vervoer per tricycle / driewieler ( motor met overkapte zijspan en achterop-zitplaatsen ) deze komt toevallig van Panglao, op Bohol, waar ik ook was....
 
Vervoer per tricycle
Een tricycle gezien vanaf de achterkant in Panglao
 
Een andere vorm van openbaar vervoer is de Filipijnse tricycle. Dit is een veelvoorkomende vervoersmiddel, die ideaal is voor kortere routes en op kleinere wegen waar bussen en jeepneys niet rijden. Een Filipijnse tricycle is een motorfiets met zijspan en een overkapping. Met een tricycle kunnen na wat passen en meten tot zo'n 5 personen maxi vervoerd worden.
 
 
Ik wens jullie allen een heel fijn weekend,
ik heb een etentje bij vrienden hier,
dus dat zit wel goed !
Lieve Groetjes, 
hanny
 
Lees meer...   (27 reacties)
(  off topic / hors sujet / buiten dit onderwerp:
Een ouder verhaal van quadrisquare
nu tweetalig op
 
 
Hier sta ik nu eerst even stil bij het karakter
van een groot deel der Filipijnen.... 
 
a:
In verband met  het dienstmeisje uit mijn vorige verslag, tegen wie de residentie-bewaking op mijn aandringen en in mijn bijzijn 'ook' goedendag zeiden... maar die dat,  nu ik er niet meer bij ben, ook NIET meer doen ! Hier bij deze direkte ervaring van mij, 'discrimineren' ze als het ware hun eigen landgenote...
Verschil in rang en stand is er daar heel erg, een ge-uniformeerd (vaak ook bewapend) persoon is er 'méér' dan een dienstmeisje ( alhoewel ik in dìt geval zeker weet dat dit meisje méér scholing had dan die bewakers !) En schijnbaar aksepteert men dat gelaten.... 
De bewòners van zo'n residentie ( vaak een mengeling van rijkere Filipijnen, en buitenlanders -voornamelijk Coréanen, Européanen en Amerikanen- ), staan weer 'boven' die bewakers, dus doen de bewakers wat die hen vragen, bijv. gedag zeggen aan 'een mindere'....
 
Het tegendeel gebeurt ook, maar in een andere situatie...    Als een buitenlander ( bijv. een Europeaan ) een verkeers-overtreding begaat, bijv. een paar seconden stopt, waar een stopverbod is, maar waar legio auto's niet alleen gestopt zijn maar gewoon geparkeerd staan,
zal de (toevallig) aanwezige politie-agent die 'rijke' buitenlander een bekeuring geven en alle andere autos van Filipijnen met rust laten....  En men mag niet proberen een functionaris om te kopen als het vaker gebeurt... En het gebeurt tamelijk gemakkelijk, want de verkeersregels ZIJN er, BESTAAN dus wel, maar zeer weinig verkeersdeelnemers houden zich eraan, vooral als er geen agent in zicht is...  En soms moét je met de stroom mee...  om botsingen te voorkomen, wat nog meer problemen oplevert..
en zo kan het zijn dat je voor 'het blok' staat.... en als énige een bekeuring dreigt op te lopen.... ( Ik beweer natuurlijk NIET dat er eventueel 'omkoopbare' funstionarissen zijn )
Een bekeuring :   èlke bekeuring houdt in dat je een som betalen moet, en dat je rijbewijs wordt ingehouden, wat je dan weer terug kunt halen op een politie-buro, waar je 'verkeers-lessen*' ( theorie) moet betalen en daarna krijg je je rijbewijs weer terug... Veel rompslomp dus, maar voor de Filipijnen* soms een hoognodige maatregel, want hoé dié aan een rijbewijs komen...
Heeft ie wat geld om een auto te kopen, 'koopt' ie ook een rijbewijs, of als ie daar geen geld meer voor heeft dan neemt ie wat theorielesjes en kan daarna met het bewijs een auto te bezitten, zijn rijbewijs krijgen...  Dat gààt langzamerhand veranderen,  Deze keer zag ik 2 x een les-auto rijden in de stad... dus waarschijnlijk worden de regels strenger...
 
b:
Een andere zeer algemene karakter-trek der
Filipijnen is 'het niet vooruit-zien'...
Op vele gebieden leven ze van dag naar dag, van moment tot moment... Om even door te gaan over het verkeer :  Drie banen per rij-richting, allemaal langzaamrijdend want men is bang zijn auto te beschadigen... de rechtse baan blokkeert onophoudelijk door de jeepneys en de taxis die om de haverklap stoppen om passagiers te droppen of op te pikken.
De 2e baan rijdt min of meer en diegenen die één meter/uur 'sneller' gaan rijden op de derde baan.. vaak houden ze meteen na het inhalen van 1 auto weer in, want voorzichtig ! !
Dat komt allemaal bij een kruising met stoplichten: op de derde meest linkse baan zijn er die dan pas bedenken dat ze RECHTSAF moeten... en bij groen draaien zij rechts voor de andere rechtdoorgaande autos langs om rechtsaf te slaan... Dié kunnen dan dus niet rijden, want die rechtsafslaande staat voor hun  neus....  Zo zijn er ook die op de rechtste baan stonden en die LINKSAF willen... en dàt aan alle kanten van de kruising zo dus.... Niemand sorteert voor...één chaos, die nog vergroot wordt door de tricycles ( een vervoer wat ik een volgende keer eens wil proberen ) motors en brommers die altijd over de stopstreep en voor alle autos gaan staan als het rood licht is en die bij groen ook overal tussendoor in alle richtingen wurmen....
Je snapt wel dat ik dààr niet achter het stuur van een auto kruip...
 
Heeft een Filipijn geld verdiend, wordt er grootscheeps ingekocht, te veel eigenlijk, maar ze delen met familie en buren; Die ene dag is er overschot, twee dagen erna is alles op,  en heeft men weer 'honger'... Niet voorzien het geld over meerdere dagen of een langere periode te verdelen, maar leven van dag tot dag...
 
We hebben op tv de rampzalige gevolgen van de orkaan gezien die over het Zuid Filipijns eiland Mindanao ging met veel doden en verwoestingen.... Geen Nationale Rouwdag, alles ging gewoon door, de feest-voorbereidingen in volle gang.... Vreemd vond ik dat ook, had het erover met mijn zoon, die er een verklaring voor had :
 
Er gebeuren geregeld stormrampen, meestal op de noordelijker eilanden zoals Luchon ( waarop Manilla ligt )
en waarvan de armere bevolking meestal de dupe is...
Niet de armoede, maar de kortzichtigheid en het vasthouden aan 'gewoontes' maakt hen steeds weer tot slachtoffer...
Na zo'n verwoesting van hun paalwoningen IN DE ZEE en IN DE RIVIERMONDINGEN en hun simpele huisjes maar net op de oevers,  gaan de overlevenden weer PRECIES op dezelfde gevaarlijke plaatsen hun hutjes herbouwen... Omdat ze daar nu eenmaal woonden ?  Omdat zij voornamelijk vissers zijn ?
Ze léren niet uit de hun overkomen situatie... ze kijken NIET VOORRUIT ! Ze denken niet "ik kan beter wat verder op het land gaan wonen"  dus blijven ze dezelfde risikos lopen... telkens opnieuw. Want stormen kàn het er ! !
 
De Mindanao-ers die op Cebu wonen waarvan mijn zoon er enkelen kent, zeggen ook dat zij niet voor hun familie vrezen daar, want : dié wonen in dorpen en stadjes landinwaartser...
Er zijn er natuurlijk ook wel die wel naar beter zoeken,
die slimmer zijn en hebben geleerd dat je je leven enigszins kunt veranderen....
 
c.
Waar je aan moet wennen als je met Filipijnen te maken hebt, is het "er omheen draaien".... Rechtuit zeggen wat er aan de hand is schijnt daar onbeleefd te zijn.. dus of men blijft je 'verlegen' het antwoord schuldig, of je krijgt op bijv. de vraag Waarom ben je zo laat ? een antwoord als: " ik ben wel laat maar ik haal het wel in "  zo weet je dus nog niet waarom !
Een werknemer vroeg een vrije dag, zijn oma was overleden... goed, die dàg krijgt ie natuurlijk ! Een tijd later had ie weer een dag nodig, oma overleden.... Nog een tijd later... wéér 'oma overleden'... Zeg, hoéveel oma's heb jij eigenlijk wel ?
Die vrije dagen had ie eigenlijk ècht nodig om administratieve zaken te regelen, wat daar inderdaad dag-werk kan zijn...
Hij zou daar ook gewoon vrij voor hebben gekregen, maar...
"...ik stond op mijn balkonnetje met mijn jojootje te spelen...
( van wié is die sketch ook al weer ?!)
Vraag je iemand of het goed gaat, en komt er dan een wijfelend "jaa..." op, moet je heel wat peuren om te weten wat er eigenlijk NIET goed gaat...
Als dat zo in of over een werksituatie is,
schiet het natuurlijk niet op...
 
d.
Nog een algemene karakter-trek van de meeste Filipijnen,
waarbij je als westerling enigszins versteld staat, is hun vrolijkheid...  ze zijn vriendelijk en je ziet zelden of geen chagrijnige gezichten...  ondanks hun armoede !
Ze lopen te neuriën, zijn over het algemeen muzikaal en spelen vaak  gitaar of jukelille, drum of synthesizer.....
( Zo stonden we dan ook midden in de Carbon-market
Pretty Woman te zingen*...  ik màg dat wel...!)
 
Met deze vrolijke noot sluit ik dit log af.
Volgend keer weer op de toeristische toer...
 
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
 
Ik ben druk bezig met voorbereidend werk voor de knutselmiddag(en) met Nederlandse kinderen hier in Toulouse. In samenwerking met een Nederlandse jonge dame
( Studente op een van de universiteiten in Toulouse ) die de Nederlandse lessen doet en ik het daarop afgestemde knutselwerk, dit keer :  kleuren, kleding, en tellen, waarvoor ik de voorbeeldkaarten en aansluitend op het thema dik-papieren aankleedpoppen heb gemaakt, en voorbeelden van kleding in gekleurd papier... De kleintjes krijgen het 'klaar-om-te kleuren' en in te tekenen ( gezicht, jaszakjes, knopen enz) en de groteren krijgen een basispop en moeten naar het voorbeeld zelf de 'kleding' tekenen en knippen.
Er zijn verassend veel inschrijvingen gekomen,
we moeten dus al opsplitsen in groepen..
Zowel mijn jonge mede-leidster als ik zijn enthousiast en hebben er zin in !
 
Mijn weekend is dus fijn-druk bezet !
Moge jullie weekenden ook gezellig zijn , 
liefs,  hanny
 
( * beschreven in het vorige log )
 
Vorig jaar schreef ik over de Filipijnse gitaren-industrie op Mactan-island,
 
 
 
Over de Filipijnse geschiedenis,
en nog meer reklame voor
voor de mactan gitaren produktie,
èn een mooi klinkende demonstratie...
Lees meer...   (21 reacties)
Eerste reisverslag van
mijn 2e verblijf in de Filipijnen :
 
de vlucht naar de Filipijnen verliep goed.
Van Toulouse naar Parijs,  van Parijs naar Hongkong, van Hongkong naar Cebu;
 
Een lange wachttijd op de luchthaven van Hongkong, groot en mooi airport, vollop duty-free winkels, maar ondanks de belasting-vrije prijzen toch heel duur allemaal nog...
 
Glitterende en felverlichtte étalages, gangen en wachtruimtes, en zachte kerstmelodietjes op de achtergrond, overal waar je ging.  Maar na enkele uren steeds dezelfde band te hebben gehoord,  gaat het je eigenlijk wel de keel uithangen.
Een rust-ruimte was er tegen betaling, uit pure opstandigheid ging ik daar dus ook niet heen !
(In Singapore-airport -bij mijn vorige reis- is dat allemaal superdelux en  gratis ! !)

DIT SCHREEF IK AL TER PLEKKE en stond nog in 'concepten' :
 
Ik zit hier nu zo'n 7 uren voor in de tijd op jullie,
en ben hier druk bezig...Met wàt ?
 
Met kleinzoon naar en van school brengen, samen met de hulp;
met het spelen en babbelen met de 20 maanden oude kleindochter...
in het engels en in het frans met af en toe een nederlands woordje ertussendoor;
na het huiswerk : knutselen !
na het dutje : buiten wandelen,
met hoed en zonnebril op, de "ai-aï-s" kijken (de buur-honden)
en de wondermooie planten en bloemen, want al is het hier 'winter',
altijd vanalles wat toch bloeit !
 
Vanavond het eerste "winterse weer" : een onweersbui van je welste, maar het water wat naar beneden klettert is warm.... àlles is wàrm in feite ! Maar ik begin eraan te wennen.
 
(toegevoegd : dit was het staartje van het noodweer op het eiland Mindanao waar vele
slachtoffers vielen, maar na élke ramp bouwen zij hun hutjes, huisjes op palen e.d. TOCH weer in die gevaarlijke gebieden, in de rivier en de zee of heel kort aan de rand, wat bij een volgende -geregeld voorkomende- tornado of hevige storm wéér tot een katastrofe leidt, zij "leren" er niet van, zij 'kijken niet vooruit', dat is een algemene 'karakter-trek' van de meeste Filipijnen...)
 
Deze week ook voor het eerst met jeepney's gereisd, naar de enorme suppermarkten ( Mall ) en vandaag ook naar de Carbon-market waar in de min of meer armoedige opgelapte aanelkaar hangende kraampjes van àlles te koop is... Ik heb er alvast een paar extra plastic crocs gekocht voor als we straks  naar het strand gaan, en bontgekleurde  poetsdoekjes, zo geinig van aan elkaar gestikte restlapjes, dik als een spons, heel handig ! Voor maar een paar centen en daar verdienen ze dan nog wat aan....
 
Wachtend op mijn schoondochter bij een punt van de jeepney-opstap werden me kerstliedjes gezongen door 2 kleine jongetjes, die kregen dus gelijk al mijn muntjes in de hand, en blij, met nog een extra ' happy new year ' en bedank-liedje erachteraan huppelden ze weg...
Gelukkig waren er geen andere kinderen in de buurt, anders wordt je overrrompeld en ingesloten in een grote kring kinderen die allemaal wel iets van je willen....
 
Op de Carbon-market gelachen met zo'n ouder marktmanneke, terwijl schoondochter de mooiste vruchten uitzocht en ik daar een foto van maakte, zei hij : "Pretty woman !" 
"Yes", zei ik, "they are all pretty women !"  want er waren meer dames fruit aan het uitzoeken..
"Do you know Elvis Presley ?" vroeg ie mij, "Yess !" zei ik en daar stonden we met z'n tweeën zowaar "Pretty Woman" te zingen, tussen al die kraampjes in die enorme hitte onder die zeildoeken en golfplaten "dakjes".... Schoondochter stond er mee te lachen, dong nog wat van de prijs af en op naar de volgende rijen kraampjes...
 
Terug thuis toen zoon terug van zijn werk kwam,
liet hij nog eens Pretty Woman uit een van zijn play-lists horen, van......
Roy Orbisson ! !
 
Wat heb ik elke dag genoten, onbeschrijfelijk ! Ook een doop van volwassenen meegemaakt in de kerk die schoondochter bezoekt, mooie koorzang, zoiets had ik ook nooit eerder gezien.  Ik heb het hier dus best naar de zin, al vergeet ik jullie niet ! !
 
Morgen is het kerstfeest op school, en dan heeft kleinzoon zijn vakantie, zoon werkt nog enkele dagen langer, dus trek ik heerlijk nog met schoondochter op !
zo veel mogelijk op de Filipijnse manier, heerlijk !
 
Knuffel van een bezweet lijf,
 
maar smelten doe ik nog niet...
liefs, hanny
 
HET VERVOLG
MET EEN TERUGBLIK VANUIT
( WEER THUIS IN ) ZUID FRANKRIJK :
 
Inderdaad had ik een hele fijne tijd in de Filipijnen,
de eerste week in de Filipijnen min of meer op z'n Filipijns samen met mijn schoondochter, omdat Zoon nog een week moest werken en ook Kleinzoon moest die week nog naar school. Met de 'helper' (dienstmeisje) ging ik mee kleinzoon van- en naar school brengen, een privéschool met een 'wachter' in uniform voor de ingangspoort...
Nee, je gaat zo maar niet in en uit de school en neemt er ook niet zo maar een kind mee,  wel een veilig gevoel... 
al is het voor ons een vreemd idee zo'n 'bewaker' bij de school....
Ik ging dus met het dienstmeisje mee, want ik ben er niet gerechtigd / ingeschreven om hem af te halen.
We waren ook de laatste dag voor de Kerstvakantie op het school-kerstfeest, een leuke, vrolijke boel, elke klas deed iets op het toneel ( dans en zang ),  met als rode draad :
De Kerstman op gaan zoeken op de Noordpool....
allemaal in een voor hun stuk gepast (verplicht) kerst-kostuum.
( door de ouders te kopen natuurlijk... een heel gedoe,
bij zo'n grote Mall-supermarkt,  zal wel een goede vriend van de schooldirecteur zijn, zo heeft die gelijk weer extra klandiezie...)..
Maar de voorstelling was wel heel leuk, dat moet gezegd worden.
 
Een andere vreemde gewaarwording voor mij 
als je bij het in- en uitgaan van de residentie-gate, = toegangspoort tot de afgesloten woonwijk, ( en ook als we aankwamen en weggingen bij de school !)  begroet wordt als 'inwoonster' of zoals in mijn geval als blanke "familie-vàn inwoners"... ( mijn schoondochter ook, want ze weten dat die er als vaste bewoonster woont ).
IK werd begroet, "Goodmorning ma'am" met de hand aan de pet door de wachters, maar niet het (inheemse) dienstmeisje....
Na enkele keren vond ik dat welletjes en zei aan hen in het wachters-burootje :
"Je mag ook wel goedendag zeggen tegen hààr", ( wijzend op het dienstmeisje*),  "zij is het per slot die mijn kleinzoon brengt en haalt en in- en uitgaat èlke dag ! !"
 
Ik weet niet welk protocol ik overhoop gooide,
maar van toen af zeiden ze 2 x " 'morning ma'am"....  voor mij èn voor haar*
Toch te gek dat zijzelf hun eigen mensen 'diskrimineren' !
Zijzelf* vond het maar gewoon, alhoewel ik een tinteling in haar ogen zag toen ze haar ook voortaan begroetten....
 
Met Schoondochter dus in het filipijnse 'openbaar vervoer' : de  jeepney...   een bont gekleurde met veelal religieuse beschilderingen ter bescherming en zegening van het voertuig en zijn chauffeur - en waar dan de inzittenden
ook van mee profiteren natuurlijk - groot model jeep,
met achterin in de lengte aan weerszijden banken voor de passagiers.
Hutje op mutje, maar door de open zijkanten (boven de 'rugleuning') waait het door het rijden zodat het er niet te warm in is.
Je stapt er achter in, geeft dan het geld door aan de reeds inzittende mensen die het doorgeven aan de chauffeur, en zo komt ook het eventuele wissel-geld terug...
Sommigen betalen pas net voordat ze uitstappen,
die 'spelen op zeker' want het wil nog wel eens dat zo'n  jeepney met pech valt,  en dan moet je òf wachten tot het verholpen is (àls 't kàn) òf je moet tevoet verder en een andere jeepney nemen ( en weer betalen dus)...
 
Er zijn ook 'jeepney-lijnen' en soms moet je overstappen op een andere jeepney om op een bepaalde plaats in de stad te komen (net als bij ons de lijn-bussen eigenlijk)
 
Er schijnen ook 'haltes' te zijn, je moet dat maar weten want er zijn geen paaltjes of borden...
En de jeepneys stoppen ook als er iemand aan de kant van de stoep staat, in de hoop dat ie instapt... ( ook al hoeft ie alleen maar over te steken ) en ze wenken heftig om je toch maar te laten instappen...
Ook voor die 'dienst-lijnen' moet je dat door ervaring maar leren welk nummer wààr naar toe gaat,  er staat wel het startpunt en waar ie heen gaat op de jeepney, maar hoé en wààr ie langs rijdt kun je niet zien of daar is geen planning voor zoals wij dat voor trein-, bus- en tram-lijnen hebben.
 
Het is dus een rijden en stoppen, je wordt er 'enigszins' door elkaar geschud,  en op 'spitsuren' en met de kerst-drukte proppen ze die dingen vol mensen,  het woordje 'vol' kènnen ze niet,  bijna op elkaar's schoot.....
In die gevallen namen wij toch maar een taxi,
die even veelvuldig langskomt als de jeepney's.
 
Gelukkig had ik dus een goede gids bij me, alleen zou ik dat nooit aangedurfd hebben.
Ik was ook de enige 'vreemdeling' in dat vervoer.... maar een hele interessant ervaring vind ik.
 
Samen naar de grote op amerikaanse leest geschoeide "Supers" ( Mall's ) maar ook naar de
"Carbon-market" een soort soukh, van 'bric-en-brac' samengestelde standjes, deels op de rijweg,
deels tegen de muur van gebouwen aan, zo 'overkapte' steegjes vormend van zeildoek, golfplaten
of planken, en waar werkelijk ook vanalles te koop is- wel op de plaatselijke bevolking gericht, niet zo toeristies dus.
 
Door de overkapping is het wat duister, dus zijn er lampen geïnstalleerd, met aan elkaar gedraaide kabeltjes en hele trossen warrige verdelingen... Door die 'verlichting' en de aanelkaar gebouwde standjes is het er ook benauwd héét, waterleidingen zie je op zo'n zelfde manier aan elkaar gefrut ( mèt af en toe een waterméter ertussen, waar men zich op 'aanluit', met de nodige lekkende koppelingen ) 
Een belévenis, met allerlei luchtjes en huiselijke tafereeltjes,  want veel van die mensen wònen in hun "(s)tentje"....
Het vismarkt-gedeelte mijden we liever, de luchtjes dààr zijn voor ons westerlingen niet te harden.. zeker midden op de dag !
Groenten en fruit, kruiden en specerijen zijn er mooi, tamelijk fris en niet duur, textiel, schoenen, speeltjes, sierraden, gereedschappen, huisraad e.d. ook niet (voor òns) - in ieder geval veel goedkoper dan in die Reuze-Supers ! Ik heb er plastic crocs gekocht voor aan de zee, schoondochter stond een eindje verder en dus dacht die venter dat ik als toeriste kwam... Hij vroeg dan ook een prijs voor die crocs die mij wel veel hoger leek dan overal elders, dus vroeg ik luidop aan schoondochter verderop: "Da's wel duur hè, 600 piso ?" en legde ze terug op de stapel...  "Ze zijn niet duurder dan 150 of 200 piso", zei schoondochter ook hardop in mijn richting.... De goeie man had het begrepen, en zei me, "voor 400 piso dan" waar ik -de filipijnse gewoonte aannemend- nog 100 piso afdong, want 300 wilde ik er wel voor betalen, heeft ie toch wàt méér... Zo was ik dus een paar plastic crocs rijker.
 
Ook kocht ik er specifieke vaatdoekjes, die ik al in gebruik had gezien in schoondochter's keuken :  
van aan en op elkaar gestikte textielresten en rond geknipte 'spons-dikke' rondjes om de boel mee schoon te maken en die je in de was doet en weer hergebruikt, ( zoals er vroeger ook bij ons textiele vaatdoeken waren voor het synthetisch spons- en -doekjeswerk ) Zeer ekologisch en leuk kleurig en fleurig !
 
Ik heb bij ieder soeveniertje ook van die kleurige vaatdoekjes bij gedaan, zo verdienen die mensen wat en wij worden hier misschien ook iets eko-logischer....
 
Volgende keer meer,
ik moet hoognodig mijn in de zeer tochtige Parijse metrogangen (en door verschillende stortbuien te zijn ondergaan) opgelopen fikse verkoudheid verzorgen,
het kruidentheetje staat te trekken....
( ui - knoflook - salie - vlierbloesem en mijn zeer
probate huismiddeltje: enkel korrels brute propolis )
Santé ! Proost !
 
Liefs,  hanny

Enkele JEEPNEY 's :

 
Jeepney à Luçon en 2006
(BRON:  Wikiepedia)
er zijn er ook modernere, minder bont van kleur en chroom, maar deze hebben wel de meeste charme..
( op de zwarte blaak na die er achter uit komt..)

 

Panneau indiquant un arrêt
(Luchon, Manilla 2006)
( zo'n bord zag ik
in heel Cebu niet...! )
Lees meer...   (38 reacties)
 
 
geheugensteuntjes : 

jeepney's        carbonmarket      school met schoolwachters ervoor
 
zoals ook de resedentie en de grote zaken
 
hitte,     onweer warm water      muskieten        lapjes / matjes
 
 
Lees meer...   (1 reactie)
Uit haar laatste logje op  " Daphne Onderweg " deze links
om te bewaren en nog eens te kijken :
 
 
 
 
 
 
 
nieuw blog samen met Denis :
 
 
Zo deel ik ook nog steeds mijn hart op
 
 
heb ik een nieuwe frisse knuffelsite voor
 
Genieten & Verbinden - Let´s Hug the World gemaakt, én ben ik bezig met
 
 
waar ik al mijn oude dagboeken online ga zetten.
   
Hemels Genieten
De site is nog niet klaar, maar ik wil deze toch alvast met jullie delen:
 
 
Wie weet zie ik jullie volgend jaar hier...
kunnen we samen Genieten van al het moois :)
 
tot zover de links van en over Daphne...
hanny
Lees meer...
Ik werd verrast met het volgende mailtje over het nieuw verschenen boekje van "ons aller Famke" :
 
 
 
Als blunderen een beroep is dan is Famke zo ongeveer een professional.
 
In "@Famkes home" vertelt ze op een vrolijke manier over de dingen die allemaal fout gaan in haar gezin. Ze spaart niemand, vooral zichzelf niet. Vol humor beschrijft ze hoe haar hond ineens een blauwe tong kreeg. Ze laat je kennismaken met haar vriendjes van vroeger, maar ook met haar vreemde buurvrouw en de kakkers. Ze vertelt hoe ze in het verkeerde vliegtuig stapte en in een ander land uitkwam.
Een heerlijk boek met ondanks de dwaze situaties toch ook veel herkenningspunten. Lach, herken en geniet !
 
 
 
Famke de Vries
 
144
Paperback 12,5 cm x 20 cm
978-94-6176-632-8
prijs:  15,95 €  (+verzendkosten)
 
25 november 2011
 
Te bestellen bij Famke zelf, zie haar puntje
 
 
Een stukje uit het boek :
Toen de dierenarts hem voorzichtig zou betasten, beet Arpad heftig om zich heen. Hij wenste niet betast te worden. Wel door ons, mensen die hij kende. Tja, wisten wij veel, we hadden hem nog maar net.
De dierenarts werd natuurlijk boos.
"U moet de hond goed beethouden", beet hij me toe.
Ja zeg, ik hou hem toch goed beet.
"U moet hem bij zijn kop beethouden, zodat hij niet kan bijten."
Ik zei toch al dit ik goedwillend was, dus ik pakte het beest bij zijn kop beet en praatte zachtjes tegen hem. Maar de toon was gezet en hij rukte zich los en probeerde weer te bijten.
De dierenarts was nu echt goed pissed-off. Het hielp natuurlijk ook niet dat ik om dit alles nogal moest lachen.
"Als u wilt dat ik hem een spuitje geef, zult u wel mee moeten werken", zei hij woedend. Alsof het mijn schuld was.
En het spuitje geven lukte natuurlijk ook niet. Het mormel was in alle staten en wilde alleen nog maar door mij geaaid worden en verder moest iedereen, en vooral de dierenarts, van hem afblijven.
Maar ja, het was wel voor zijn eigen gezondheid en dus vroeg ik de dierenarts zo vriendelijk mogelijk of hij alsjeblieft nog een poging wilde wagen.
En ineens kreeg hij een idee.
"Als u op de hond gaat zitten en zijn kop tussen uw knieën houdt, dan lukt het misschien."
Wat een lumineus idee.
Ik kroop dus met mijn dikke buik over de hond heen en probeerde zijn kop tussen mijn knieën te klemmen. Maar helaas, ik was kennelijk een beetje te klein en toen ik op de rug van de hond ging zitten raakten mijn voeten de grond niet meer. Echt waar, de hond hobbelde de hele spreekkamer door met mij op zijn rug.
"Het lijkt wel rodeo", zei ik nog vrolijk, maar de dierenarts was not amused.
En hij stuurde me naar huis.
Met een rekening, dat dan weer wel.
En de hond? Ach, de volgende dag ging mijn lief mee en was het klusje zo geklaard.
 
Ik zié het al voor me ! en zo zijn er meer verhaaltjes !
en van blunders weet ik af, het is mij ook niet verschoond een spontane 'foute' zet te doen...!
 
als kerst-kadootje ?
want voor sinterklaas is het nu te kort dag misschien
..... over Sinterklaas gesproken......
zie vorig logje hier..
au revoir, hanny

Lees meer...   (37 reacties)
'Tuurlijk wensen we haast automatisch
aan deze of gene een :  " Fijn Weekend !"  toe...
 
Voor mij zijn die weekends praktisch ook altijd prima !
 
of supèr prima,
zoals die zaterdag met de ooievaars-invasie
zoals vorig weekend met het feest en mijn verjaardag,
het langdurig skypen met kleinkinderen ver weg...
en zoals nu :
 
komt ook nog jongste dochter maandag overwippen,
al even geleden dat ze naar huis kwam...
dan breng ik haar dinsdag naar haar vader,
ook even buurten samen met een goede vriendin
daar, bij een thee, middagmaaltje en koffie,
en dan laat ik hen samen achter in hun onderonsje
als pa en dochter...
 
De week druk bezet voor mij, dus die vliegt om !
en het volgende weekend komt ze weer terug bij mij voor enkele dagen, bijpraten, toekomstdromen, tot de tijd er weer is voor haar terug te keren (nog) naar haar kamer in Parijs...
 
Daar vangt dan voor haar het wèrk definitief aan, een ècht uitvliegen in haar eigen Leven dus...,  al is ze al veel langer zelfstandig, maar nu d'r studies beeindigd en meteen een job die haar bevalt, daar waar ze de afgelopen 6 maanden stage liep als ergonome...
 
Een vak wat niet altijd zo vanzelfsprekend is, ergonomie,
Niet alleen hoé iemand zit of staat of de juiste houding heeft... maar ook in de virtuele wereld, de impact op iemand van wat men ziet, hoort, doet... teveel om in details uit te leggen, naar wat ik er zelf dan al van snap ook....
( want ìk deed die studies niet !)
 
Zij moest zichzelf als het ware nog 'verkopen' en het nut
van haar werk aantonen,  'bewijzen'...
Dit facet van haar vak is nog vrij onbekend, en dus nog onbemint...   maar wel in opkomst... Zij baant als het ware een weg voor zichzelf en zodoende ook voor anderen die volgen...
 
Ik ben trots op mijn 'kleinste' ( op de groten ook trouwens! )
met deze mijlpaal en voel mijn moeder-taak ook afgewerkt... Natuurlijk blijven je kinderen, hoe groot en hoe oud ook, altijd je 'kleintjes'...
Een weemoedige gedachte..? welnee, een groot Geluk !
 
en dan komen er kleinkinderen,
er zijn er al drie tot op heden...
 
Dit alles om te zeggen dat mijn weekend(s)
in ieder geval goéd zijn !
 
alhoewel er vandaag -zaterdag-
wel een traantje in mijn ooghoeken  opweldde...
Ik ontving een exemplaar van het mooie boek :
 
Door het Lint... borstkanker in woord en beeld
 
waarin ik al even bladerde en een weinig las,
het aangrijpende voorwoord van Lonneke Te KAMP
 
link :  www.aquazz.com 
 
Vergeeet niet dat de verkoop weer voor een heel goed doel is, nl ten bate van
PINK RIBBON
 
En daar gaat ie dan weer : 
 
EEN HEEL FIJN WEEKEND !
 
liefs, hanny

Lees meer...   (22 reacties)
omdv.punt/nl   mijn reaktie 30 09 2011
 
Ja Otto,
ik was zelf nog een jong moedertje toen ik, het plein overstekend voor een boodschapje bij de Spar, een oudere dame  rond zag drentelen, zichtbaar niet wetend welke kant uit te gaan....
Ik liep langs haar en vroeg : "zoekt u iets mevrouw ?"
Verward gaf ze me als antwoord : " ik weet niet meer waar ik woon..."
Ik ben met haar in de arm de 4 kanten van het plein langsgelopen :
Is het in dié straat ? " weet ik niet ", zo bij elke straat, bij elke hoek...
"Ga maar even met mij mee, ik moet even dààr zijn" en troonde haar mee de Spar-winkel in, met de gedachte - hier kent men haar misschien wel -
Maar néé, geen bekende klant bij hen.... Ook niet bij de andere winkels rond het plein !
 
Ik heb haar maar mee naar huis genomen en de politie gebeld...
Terwijl we wachtten, zei ze mij :  "Ik ken u niet, hoé kent u mij ?"
Ik heb -tig keer verteld dat ik haar op het plein was tegengekomen
maar dat we elkaar tevoren inderdaad niet kenden...
Lachend zei ik erbij  " Maar nu wèl, een kopje thee misschien..?"
 
Ze is opgehaald en later kreeg ik een telefoontje van haar dochter
met een bedankje voor de opvang, néé, haar moeder kon echt niet
meer alleen blijven wonen, ook al ging ze er zelf heel vaak heen...
Zij bleek idd in een van de straten te wonen die op het plein uitkwamen,
maar tamelijk ver van 't plein af toch...
Ja, ik ben er die dag wel even mee bezig geweest in mijn hoofd,
maar met de drukte van de kinderen, het kantoor, de telefoontjes,
de vertegenwoordigersbezoeken en andere afspraken nam de
gewone dagelijkse gang het weer over...
 
Bij het lezen van dit artikel bij jou, Otto,
kwam het me weer zò voor de geest...
En nu ben ìk ook al aan de 65, wanneer is het mijn beurt..?..
 
Lieve groetjes,
hanny
Lees meer...
29 09 2011  bij Otto   omvd.punt.nl
 
Hoi Otto, wèrk-ze joh,   (helpt zijn zoon op het buro )
een trotse pa die even reklame maakt voor zoonlief...
 
ik herken het, maar dan van "moeder's kant",
echter mijn kinders willen niet dat ik het teveel over hen heb...
juist van beroeps-vanwege....
Maar de trots in mij vlamt toch hoog op, voor alle drie...
 
(de jongste deed haar mondeling eindexamen verleden maandag
en moest ervoor van Parijs ( waar zij nog stage loopt tot 1 okt)
naar Angoulème ( waar haar laatste school is), met een heel goed
cijfer hiervoor is geslaagd...  De rest is allemaal al achter de rug,
op het stage-rapport na, en dan komt de officiële beoordeling pas,
waar ik niet zo over in zit... en dan wat later de diploma-uitreiking.)
 
Ik maak ook nog eens een logje over   'my kids' - 'mes enfants'
krijg nu het idee hoé...

Gelukkig heeft Robert het druk !
hoevelen hebben in deze tijd niet het tegenovergestelde...
Lieve groetjes,
hanny
 
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl